Markdown

Een Markdown-bestand bevat leesbare tekst, geen Word-opmaak. Met # maak je een hoofdkop, met ## een tussenkop, met - een lijst en met **tekst** vetgedrukte tekst. Links schrijf je als [linktekst](https://voorbeeld.nl). Een programma dat Markdown ondersteunt kan die tekens als opgemaakte tekst weergeven. Het bestand heeft meestal de extensie .md.

Gebruik Markdown als je tekst overzichtelijk wilt bewaren, delen of bijwerken: bijvoorbeeld een README met projectuitleg, een handleiding, een contentbriefing of een artikel. Je kunt het met een gewone teksteditor openen. Wijzigingen zijn goed te vergelijken in versiebeheer, zoals Git. Voor een brochure met precies vastgelegde paginaopmaak is een opmaakprogramma geschikter.

Voor AI kun je een .md-bestand gebruiken met je merktoon, schrijfregels, productinformatie of werkinstructies. Verdeel het bijvoorbeeld in Doel, Context, Regels en Voorbeelden. Je kunt die tekst in een prompt plakken of het bestand toevoegen aan een AI-tool die bestanden ondersteunt. Controleer welke bestandstypen de tool daadwerkelijk kan lezen.

Bij code-agents kan een bestand zoals AGENTS.md projectinstructies bevatten: welke afspraken gelden, hoe je tests uitvoert en welke bestanden niet gewijzigd mogen worden. Dat werkt alleen als de agent of zijn omgeving dat bestand ondersteunt en inleest. Een willekeurig .md-bestand wordt niet automatisch een instructie. Ook kennisbestanden moet je expliciet laten inlezen of koppelen aan een zoekfunctie, zoals RAG.

Voorbeeld: in merkregels.md leg je je tone of voice, toegestane claims en voorbeeldteksten vast. Bij een opdracht om een campagne-e-mail te schrijven geef je dit bestand mee en vraag je de AI de regels toe te passen. Markdown helpt de informatie ordenen; het traint het model niet en garandeert niet dat het alle regels volgt. Controleer de uitkomst en werk het bronbestand bij als je afspraken veranderen.